Inhalatie corticosteroiden astma niet zinvol bij rokers

Rokers lopen een aanzienlijk groter gezondheidsrisico dan niet-rokers. Omdat roken gedrag is, dat je kunt veranderen, is het de vraag of je de consequenties van het gedrag ook zelf moet dragen. Daarbij gaat men ervan uit dat je zelf keuzes maakt.

De gevolgen van roken betekenen behalve voor het individu zelf ook een behoorlijke belasting voor de samenleving. De aanpak van hart- en vaatziekten en de behandeling van kanker kosten handen vol geld. Zouden mensen die roken daar niet zelf voor een deel voor op moeten draaien. Dat kan bijvoorbeeld door mensen die niet roken een goedkopere ziektekostenverzekering aan te bieden. Ook kun je mensen die roken lager op wachtlijsten plaatsen, omat hun gedrag een ongunstige factor is bij het effect dat allerlei behandelingen zullen hebben.

In Nederland gaan we uit van het solidariteitsprincipe in de zorg. Iedereen heeft even veel recht op behandeling. Dat betekent dat dus ook die behandeling voor iedereen vergoed zal worden. Toch wordt regelmatig voorgesteld om dit principe bij rokers anders te hanteren. Is daar iets voor te zeggen?

Natuurlijk zijn mensen altijd verantwoordelijk voor hun keuzes. Dat verandert nooit. Daar staat echter wel tegenover dat veel mensen zijn gaan roken in een tijd dat niemand nog besefte hoe gevaarlijk roken wel was. Advertenties voor sigaretten waren zelfs toegestaan in medische vakbladen. En de tabaksindustrie deed er alles aan om wetenschappelijk onderzoek te stimuleren dat juist aantoonde dat de risico’s van het roken wel meevielen. Bovendien gaan veel mensen roken op een leeftijd dat ze nog erg gevoelig zijn voor allerlei invloeden van buiten. Pas de laatste jaren worden er pogingen ondernomen om die invloeden aan te pakken via een duidelijk beleid. Moet je het teenagers aanrekenen dat ze om het uit te proberen, omdat ze zich onzeker voelden, omdat ze erbij wilden horen begonnen te roken? Zelfs in de rechtzaal gelden andere regels voor volwassenen dan voor jongeren. Waarom dan niet in de zorg. Daar komt ook nog bij dat er percentueel meer rokers zitten in de lagere sociaal-economische milieus. De kans dat kinderen van werkloze moeders die alleen voor hun gezin moeten zorgen een grotere kans hebben op allerlei ongezonde gewoonten, inclusief roken. Moeten die kinderen gestraft worden voor het feit dat hun moeder geen werk kan vinden en ze door haart partner is laten zitten?

Bovendien hebben we bij roken te maken met een verslaving. Die verslaving is bij de een ernstiger dan bij de ander. Er spelen zelfs erfelijke factoren een rol bij de ernst van de verslaving. We spreken van verslavingsziekten en in het geval van een ziekte heb je recht op behandeling.

Er zijn dus heel goede redenen om het solidariteitsprincipe hoog te houden. Wat echter wel kan is de mensen die roken stimuleren hun gewoonte op te geven en dat kan door als ze daarin slagen ze te belonen.
 
 
 
nieuws:
 
In juni 2007 organiseerde het medische vakblad The Lancet samen met andere Britse organisatie in de Royal Society of Medicine in Londen een conferentie over klinische onderzoeken. Je kunt dus spreken van het hart van de medische wereld van het Verenigd Koninkrijk. De bedoeling was echter niet om het klinisch onderzoek te verheerlijken, maar om er kritisch naar te kijken. Klinische onderzoeken laten namelijk veel te vaak een gunstig beeld van de medicijnen die beoordeeld worden zien.

Vooral de farmaceutische industrie heeft er geld voor over. Dat leidt maar al te vaak tot een onderzoeksopzet die er voor moet zorgen dat het onderzochte medicijn er goed uit komt. Men houdt bijvoorbeeld bepaalde kwetsbare groepen buiten het onderzoek want die zouden een gunstig effect misschien maskeren. Dus geen ouderen, geen mensen met hartproblemen enzovoort.

Zo heeft men ook jaren lang rokers geweerd uit de onderzoeken naar de effectiviteit van inhalatiecorticosteroïden bij de behandeling van astma. Het is de effectiefste behandeling en die moet chronisch gebruikt worden. Het uitsluiten van rokers heeft er voor gezorgd dat nooit echt duidelijk werd dat rokers zich de moeite van het gebruik van die medicijnen kunnen besparen. Bij mensen die roken werken corticosteroïden niet!!! Er zijn daardoor miljoenen uitgegeven aan zinloze behandeling. Te veel geld voor iets wat niets waard is en daardoor hebben mensen niet de kans gekregen op de beste behandeling die mogelijk is in die situatie.

Als je rookt en je arts wil inhalatiecorticosteroïden voorschrijven leg hem dan een uit dat het niet zinvol is. Dat je beter iets anders kunt gebruiken, of dat hij je eerst moet helpen te stoppen met roken. Bedenk wel, dat je arts je niet kan helpen als je het zelf niet echt wilt!
 
 
Nieuwsberichten m.b.t. gelijke behandeling:
 

Zoeken: