Rookdagboek

 

Mijn gevoel van trots kwam weer boven. Ik had me echt niet als een zombie gedragen of hysterisch geschreeuwd en gehuild. Oké, ik heb het heus wel zwaar gehad de eerste paar dagen maar het was niet te vergelijken met wat ik bij Oprah had gezien. Mijn ontwenningsverschijnselen bleven slechts beperkt tot enorme hoeveelheden vocht die uit elke porie van mijn lichaam werd geduwd. Ik had slapeloze nachten, driftbuien, was chagrijnig en had een ontzettend verlangen naar mijn grote liefde waarmee ik weer een beschuitje wilde eten. - Wow, ik lees net terug in mijn dagboek dat ik geen zin meer had in het leven want mijn leven was saai geworden zonder roken! Sorry leven, ik meende het niet. Ik was toen ontoerekeningsvatbaar –

 

Het is voor mij pas een aantal weken geleden maar het voelt veel langer geleden dat ik mijn laatste sigaretje hebt gerookt. Ik ben blij dat ik geen medicijnen heb gebruikt want had ik daar dan ook weer niet van af moeten kicken? Mijn hulpmiddel is echt een aanrader… schrijven. Geloof me, het helpt. Elke dag schrijf ik in mijn rookdagboekje. Hierin schrijf ik mijn gevoelens op en kan ik ze kwijt; ik praat tegen mezelf…, een dialoog met mijzelf. Het lijkt misschien of ik toch te laat ben gestopt met roken en gek geworden ben, maar het helpt hoor. Het fijne is dat je kunt terugbladeren en lezen hoe je vooruitgang boekt of waar het fout is gegaan. Je leest dat de moeilijke momenten minder worden en dat je ineens meer smaak krijgt, beter kunt ruiken, je tanden witter worden en dat je huid er frisser uit gaat zien. Maar wat je vooral leest is dat je een doorzetter bent en dat je wilskracht bezit, want eens was je verslaafd aan de nicotine! Ik heb gekozen voor mijn gezondheid, mijn onafhankelijkheid en voor nog zo veel meer andere voordelen. En eens komt er een moment dat jij en ik op de laatste bladzijde zullen schrijven: “ Dag, boekje, ik heb je niet meer nodig, ik begin nu aan een nieuw boek met op de eerste bladzijde de woorden… er was eens een ex-rookster!”