4e week, 28e stopdag: Het is geen stijl!

Al ruim 4 weken is: “ Ik rook niet meer,” mijn vernieuwde leefstijl. – Een “nieuw” hip woord, stijl – Ze vinden het nog steeds knap dat ik niet meer rook en dat ik het al zo lang vol houd. Voor eeuwig zou ik met een peuk gezien worden, zo kende men mij en zo zagen ze mij. Ik was nog net niet ma Flodder, maar het scheelde maar weinig. In het begin van mijn ontwenningsperiode had ik nog een bepaalde positieve spanning, uitdaging, prestigegevoel. Dat gevoel is ineens een stuk minder geworden. De ergste druk is eraf. Nu ik 4 weken verder ben, begin ik het gemis van een sigaret steeds meer geestelijk te voelen. Het is net alsof ik uit de roes ben gestapt en nu pas de acceptatie, de verwerking en het gemis ga voelen. Ik heb mijn goede dagen en ik heb mijn slechte dagen en er zijn … stille momenten… van bezinning. Ach, wat zijn ze blij bij mij thuis dat ik van die stille momenten heb. Uren kan ik nu mijn mond houden. – Vroeger moesten ze wachten op 4 mei om mij 2 minuten stil te krijgen –

 

Er gebeuren rare dingen in mijn hoofd. Het voelt anders daar, het is er onrustig. Ik hoor stemmen. Ik ben kribbig en zeurderig. Het verwerken van gebeurtenissen komen ineens anders bij mij aan, veel dieper. Op de kermis zou ik een super attractie zijn, want ik kan als de beste uit mijn slof schieten. Of ik kan ineens heel erg ontroerd raken van de natuur. Het overkomt me allemaal. Mijn vriendin, Syl, vindt de verandering van mijn emoties, positief. Volgens haar ben ik nu pas mezelf aan het worden. - Nou dat is lekker…wie was ik dan eerst?-  Vroeger rookte ik bij elke gebeurtenis een sigaret, of het nu zwart was of wit. Er was altijd wel die ene sigaret die er voor zorgde dat ik me goed voelde of beter. Nu leef ik mijn leven zonder die sigaret en voelt alles ineens veel intenser aan, heftiger. Ik leer om te gaan met situaties die ik niet meer kan versterken of verzwakken met een sigaret.