De neus

“ Jeetje, wat raar, ik heb het niet eens in de gaten gehad. “

Door mijn drukke geklets had ik niet eens gemerkt dat mijn vriendin, Fran, de sigaret had gerookt die ik haar eerder uit een pakje had zien halen. Ik was verbaasd en twijfelde aan mezelf. Ben ik uit mijn lichaam getreden? Is het al zo erg met me dat ik me ervoor afsluit? Maar voordat u, de lezer, de conclusie trekt dat ik genezen ben, kan ik zeggen…, niets is minder waar! Dit was maar een incident.

Sinds een paar dagen heb ik ontdekt dat mijn neus weer een echte neus is. Een van de aangename ontdekkingen van het niet meer roken is, dat de geur een stuk sterker terug komt!  - Toen ik nog rookte zag ik mijn neus slechts als een object dat het midden van mijn gezicht aangaf - Op een dag liep ik mijn tuin in en rook, dat er gerookt werd. De rook was van mijn buurman die een paar huizen verderop woont. Vroeger kon ik alleen maar horen dat hij rookte in zijn tuin! Vreselijke hoestbuien en waarbij je ook hoorde dat zijn luchtwegen goed gevuld waren met taai slijm. Dit alles proestte hij dan ongevraagd over de schuttingen van de andere buren en die van mij. Hierna werd er dan nog eens dik naar binnen geschraapt en werd de opbrengst als mest op zijn beplanting gekwat. Je werd er toch onpasselijk van! Zeker als je zat te genieten van je maaltijd die je eindelijk weer eens buiten kon eten omdat het mooie weer dat toe liet. Maar nee hoor, mijn buurman had daar geen last van. Hij liet op zijn manier blijken hoe gezellig een roker kan klinken. De hoestbuien waren soms zo erg, dat ik wel eens bang was dat hij erin zou blijven.

Gelukkig heb ik de Heimlich-greep nog goed in mijn hoofd zitten, in geval van zijn nood. Hoewel, ik heb geleerd op de BHV-cursus nooit risico te nemen bij gevaar voor eigen leven. Want waar blijft het slijm uit de luchtpijp en de maaginhoud als het met geweld naar buiten wordt geperst? En hoe lang zal hij nog in staat zijn om ver te spuwen?