Column: Mijn laatste rookdag

30 juni is de laatste dag dat ik heb gerook! Ik kreeg een stresserig gevoel in de onderbuik. Zou er een laaghangende depressie op me afkomen? Ik loop de laatste dagen aan niets anders te denken hoe het zal zijn als ik niet meer rook. De sigaretten die ik nog rookte heb ik al drastisch tot de helft van een pakje verminderd. Ze proefden ineens veel lekkerder. Elke sigaret rookte ik bewuster. Wat voelde ik? wat proefde ik? Mijn oude merk heb ik vaarwel gezegd en met opzet rook ik nu een pakje dat niet te pruimen is. Een extra hulpmiddel!

Het sigaretje bij de koffie smaakte ineens veel lekkerder, en die ene die ik rookte na het eten… Het leek wel of ik een sigaar rookte, zo heerlijk ineens.

Maar ik was me er ook bewust van dat ik geen sigaret wil nemen op momenten van zwakte. De telefoon ging en ik had mijn zusje aan de lijn. Ik hoorde haar een shagje draaien en een lik langs het vloeitje geven. Ik nam géén sigaret. Schouderklopje voor mezelf. Of die keer dat ik naar mijn volkstuintje ging, om 2 weken gegroeid onkruid verscholen tussen mijn opkomende groenten handmatig te verwijderen. Met opzet heb ik mijn sigaretten toen niet meegenomen. Nog een schouderklopje voor mezelf.

Zo heb ik momenten gehad dat ik mijn sigaretje niet heb gerookt of heb uitgesteld. Dat ging mij redelijk goed af omdat ik wist dat er altijd nog een sigaretje te roken viel. Ik had immers nog sigaretten in huis. Maar vandaag is de dag dat ik echt niet meer mag, kan, wil, moet, zal, hoef te roken.
 
Lees meer in het vervolg:
 
 



Zoeken: