Column: op 1 juli stop ik ermee

Op 1 juli stop ik ermee. Dan is het genoeg geweest. Hoe lang kennen we elkaar al?

Vijftien was ik toen ik hem voor het eerst ontmoette. Het was absoluut geen liefde op het eerste gezicht, eerder nieuwsgierig naar hem. Vrienden en vriendinnen hadden al eerder met hem kennis gemaakt. Zij kregen ineens een stoerdere houding en waren interessanter geworden om mee om te gaan. Zo wilde ik ook worden. Hoe moest ik contact met hem zoeken?

Met mijn schoolvriendin, Henny, besprak ik mijn gevoel en mijn interesse in hem. Het kostte me veel moeite om haar over te halen om samen naar de sigarettenboer te gaan. Wat als een bekende ons zou zien. “We zeggen gewoon dat we snoep kopen, daar is toch niks mis mee, dat verkopen ze daar toch ook.” “ En als er gevraagd wordt voor wie de sigaretten zijn, dan zeggen we dat het voor mijn moeder is.” Ik moest natuurlijk het woord doen. -Henny was bang dat ze ging blozen en dat zou ons alleen maar verdacht maken-

Toen ik aan de beurt was vroeg ik eerst voor 20 cent, centendroppen en 2 stroopsoldaatjes. “Oh, ja, en 1 pakje Runner.” De vrouw achter de toonbank vroeg: “ Gewoon of menthol?” Mijn hart bonsde in mijn keel maar ik bleef de verkoopster aankijken en zonder aarzelen zei ik: “Menthol.” Ze legde het pakje sigaretten bij de snoep op de toonbank, ik rekende af en we liepen quasi onverschillig de winkel uit.

In een steegje verderop keken we elkaar aan en kregen de slappe lach.Wat voelde ik me stoer. Dat ik dat gedurfd had. We roken aan het pakje…het rook naar tabak maar niet naar menthol!

Met onze kostbare schat gingen we naar mijn kamer. We hadden het rijk voor ons alleen. Mijn moeder was nog op haar werk en mijn broers en zusje speelden op straat met andere buurtkinderen. Mijn kamertje waar net een bed, kledingkast en een kaptafeltje in kon staan, was rommelig maar hip. Er lag een oranje sprei met franje op mijn bed en een hoeveelheid van verschillende gekleurde kussentjes en aan het plafond had ik een visnet gespannen. Op het oranje bloemetjes behang, hingen posters van mijn idolen, klassenfoto’s, en foto’s van mezelf als baby en tiener. Mijn kledingkast, die altijd half openstond, puilde meestal uit van gebruikte en schone kleding.

Het zou gebeuren…het 1e sigaretje.

Mijn slaapkamerraam had ik open gedaan en keek de straat in of alles nog veilig was. Hieruit moest de rook ontsnappen! Voor alle zekerheid nog even boven aan de trap luisteren of er niemand thuis was gekomen. Het bleef stil in huis. Wij waren ook stil, maar voelden elkaars spanning. Ik opende het pakje en haalde er een sigaretje uit. Henny bleef me aankijken en wachtte op een reactie. Ik stak de sigaret aan en inhaleerde…

Sitemap