Geen vergoeding cholesterolverlagende medicijnen

Het ministerie voor VWS is van mening dat mensen die roken niet in aanmerking zouden moeten komen voor vergoeding van cholesterolverlagende medicijnen. Is dit een vorm van discriminatie? Want, zo zeggen velen, is roken niet een verslaving en dus een ziekte? Maar hoe zit het nou in werkelijkheid - waar gaat het eigenlijk om?

In feite gaat de discussie echter niet over mensen met een ziekte die dreigen te worden uitgesloten. Het gaat om het inschatten van risicofactoren. Naast een erfelijke aanleg voor het al dan niet krijgen van hart- en bloedvatziekten zijn er drie belangrijke omgevingsfactoren bekend, waar de mens zelf invloed op uit kan oefenen. Deze drie zijn: een verhoogde bloeddruk, een hoog cholesterolgehalte in het bloed en het roken. Bij mensen die geen andere aandoeningen hebben zijn dit de drie risicofactoren die na een verloop van vele jaren een rol spelen bij het ontstaan van hart- en bloedvatziekten. Het is absoluut niet gezegd dat als je een verhoogde bloeddruk hebt, of als je een hoog cholesterolgehalte hebt, of als je rookt, je ook werkelijk een aandoening van hart of bloedvaten zult krijgen. Alleen: de mogelijkheid neemt toe.

Naarmate de bloeddruk hoger is, is de kans groter. Naarmate het cholesterolgehalte hoger is, is de kans groter. Naarmate men meer rookt is de kans groter. En ook de leeftijd speelt nog eens een rol. Op hogere leeftijd blijkt die kansberekening allemaal minder gemakkelijk. Het gaat er meer om dat mensen al dan niet vele jaren lang aan deze risicofactoren bloot staan.

Men moet het volgende bedenken: àl deze risicofactoren zijn beïnvloedbaar via menselijk gedrag. Ze zijn gerelateerd aan de leefstijl van mensen. De bloeddruk valt te beïnvloeden via dieet en voldoende beweging. Ook het cholesterolgehalte van het bloed is te verlagen door het volgen van een verstandig dieet en met voldoende beweging. En inderdaad, ook het wel of niet roken is een kwestie van gedragskeuze. Men kan kiezen om met roken te stoppen. Nu zijn bloeddruk en het cholesterolgehalte daarnaast ook met medicijnen omlaag te brengen. Maar dat betekent dat men die medicijnen vele, vele jaren lang moet slikken.

Ten slotte: de risicofactoren hebben ook nog eens invloed op elkaar. Ze zijn zelfs niet goed los van elkaar te beoordelen. Het is namelijk niet zo dat als men bijvoorbeeld rookt èn een te hoog cholesterolgehalte heeft - en men dus twee risicofactoren bezit - men dus een tweemaal een keer zo grote kans heeft op het krijgen van hart- en bloedvataandoeningen; men moet eerder denken aan een factor van tien. De aanwezigheid van de combinatie van alle drie de risicofactoren is zelfs nòg desastreuzer. Het ministerie voor VWS vindt dat als je dat persoonlijke risico omlaag wilt brengen, je daar zelf ook iets voor moet doen. Doe je dat niet, dan is het misschien zelfs wel weggegooid geld om jaren lang cholesterolverlagers te betalen. Als mensen besluiten dat ze risico's willen lopen, zo stelt zij, dan moeten ze daar zelf maar voor betalen. Het is allemaal nog steeds in discussie en het beleid is niet consequent, want je krijg de cholesterolverlager wel vergoed, maar niet de hulpmiddelen die kunnen helpen bij het stoppen met roken.

Sitemap